5VWO naar Praag
Vrijdag 23 april 2010 vertrok 5VWO voor een werkweek naar Praag.
Lees hier over hun belevenissen in een verslag van Asma.
Het was vrijdag 23 april 2010. Vandaag was het zover!
We vertrokken vanaf centraal station en rond 10 uur de volgende ochtend kwamen we aan in Praha/Prague/Praag, waar alles zou gebeuren.
De treinreis was erg gezellig ook al hadden we amper geslapen.
Nadat we in het hostel waren aangekomen pakte iedereen zijn spullen uit en gingen we de stad verkennen. Die dag was het erg mooi weer. Het was een mooi begin van de reis.
’s Avonds aten we bij een pixxaria waar ze heerlijke pizza’s hadden. We moesten elke dag om half 12 (’s avonds) op onze kamer zijn. Er was één kamer voor de jongens (5) en één voor de meiden (5). Zondag was Gregory jarig. Hij kreeg een heerlijk ontbijt en het mooie(!!!) geluid van zingende kinderen als cadeau. Die dag gingen we in de avond nog naar de bioscoop en daar bleven we later dan we mochten blijven. Toen we terug kwamen in het hostel zaten een boze (maar toch nog altijd lieve) mevr. Dittmar en mr. Meijer op ons te wachten.
Als straf moesten we voor de volgende dag gezamenlijk ontbijt maken.
Kaoutar en ik bleven lekker liggen in ons bed, want we konden echt niet opstaan.
Diezelfde dag brachten we nog een bezoekje aan het chocolademuseum en in de avond gingen we naar een concert in een kerk en vervolgens gingen we met zijn allen uit eten.
De volgende dag gingen Kaoutar en ik in onze pyjama nog helemaal in dromenland, naar Albert om de boodschappen te doen. Dit was onze laatste dag in Praag. We mochten nog naar de stad om de laatste souvenirtjes te halen. Heel toevallig was het die dag Free Cone Day. Gratis Ben & Jerry ijs!!! We zijn samen wel 4x in de lange rij gaan staan voor zo’n lekker ijsje.
Onze trein vertrok weer rond 19uur. Maar deze keer sliep wel iedereen. Eenmaal aangekomen op CS maakten we nog een groepsfoto en vervolgens namen we afscheid van elkaar en ging iedereen zijn of haar eigen weg, want de vakantie was begonnen!!!
Het was echt een reis om nooit meer te vergeten.
Asma (V5)
